Meryemm

Daar waar de rivierkreeften zingen

Review: Daar waar de rivierkreeften zingen (bestel het boek hier)

Genre: Roman, Mysterie/thriller, literatuur

Pagina’s: 381

Uitgeverij: The house of Books 

Originele titel: Where the crawdads Sings

Rating: ****

Samenvatting

Kya Clarks is nog maar zes jaar wanneer haar moeder in haar (enige) nette zondagse schoenen het zandpad van hun hut afloopt en verdwijnt om nooit meer terug te komen. Ze verlaat het moeras waar ze samen met haar man, die na de WWII aan de drank raakte, en hun vijf kinderen heeft gewoond, zonder geen enkel kind mee te nemen. Algauw volgt de rest van het gezin en blijft Kya achter met haar alcoholverslaafde en agressieve vader, die zich voor een korte periode ontfermt over zijn kind. Tot ook hij op een dag verdwijnt en Kya moederziel alleen achterblijft.

Kya groeit alleen op in het moeras van Barkley Cove in North Carolina waar ze zich moet zien te redden. Dankzij haar overlevingsinstinct en vindingrijkheid weet ze levensmiddelen te bemachtigen door vis en groenten te ruilen. Ze bouwt een eigen leven op midden in het moeras waar ze niet alleen van houdt maar waar ze ook ontzettend veel van leert. Dit gaat een tijdje goed tot ze de liefde toelaat in haar leven. Wanneer één van de jongens die haar leven zijn binnengekomen vermoordt lijkt te zijn, wijst iedereen en alles haar kant op. Ze wordt als enige schuldige gezien.

Zoet, met een scherp randje

Dit was weer een geval waarbij ik door een filmtrailer die ik voorbij heb zien komen ben uitgekomen bij dit boek. Alleen maar om erachter te komen dat dit boek al een tijdje op mijn to-read-list staat. Een snelle research op google leverde al gauw een link op waar ik mijn boek kon bestellen (bestel hier)en de volgende dag lag het boek al te schitteren op mijn deurmat. Weliswaar ingepakt, maar toch…in mijn ogen schitterde het.

''Ik weet zeker dat als ik mijn zoon in het moeras achter zou laten hij de eerste dag al gillend wegrent (kids anno 2020). ''

Het boek is namelijk verfilmd en zal, op het moment van schrijven, over zo een krappe twee maanden in de bioscopen draaien. Niemand minder dan Reese Witherspoon was weer laaiend enthousiast over dit boek en heeft ook dit vertaald naar het witte doek. Precies zoals ze dat met het boek little fires everywhere heeft gedaan, die ik uiteraard ook heb gelezen en gerecenseerd. Hoewel dat boek verwerkt is in een serie die te kijken is op prime en dit boek een bioscoop release zal zijn. Ik weet nu al dat ik daar naartoe zal gaan in gezelschap van mijn bff. Voor mijn man die meestal mijn vaste mattie is als het gaat om movies is dit absoluut geen match. Tenzij hij wat verloren slaap zal willen inhalen. En hij is vast niet de enige overigens die absoluut niet geboeid zal zijn door dit verhaal. De recensies zijn over het algemeen zeer lovend maar toch is hier en daar een enkeling die de hype rondom het boek totaal niet begrijpt en zelfs overdreven vindt.

Ik behoor daar zeker niet onder. Mij kun je scharen achter de grote groep die wel razend enthousiast was en terecht. Al beweer ik nu niet dat de andere fout zitten overigens. Dit is gewoon gevalletje smaken verschillen, there is no wrong or right.

Het boek wat al eerder is verschenen onder de titel ‘het moerasmeisje’ is een ode aan de natuur. Niet zo gek natuurlijk als de auteur zelf biologe is van beroep. De liefde die zij heeft voor de natuur is voelbaar door de regels heen. Je krijgt bijna de neiging om zelf op zoek te gaan vuurvliegjes of sprinkhanen of de eenden in het parkje te gaan voeren. Niet helemaal hetzelfde natuurlijk maar ik moet het doen met de natuur van Nederland in tegenstelling tot de exotische moeras van North Carolina. Het verhaal was echter te goed om daadwerkelijk over te gaan op een avontuurlijke trektocht door het plaatselijke park. Want Kya die vanaf de eerste bladzijde in de steek wordt gelaten door haar moeder en al gauw door de rest van het gezin houdt je aandacht goed vast. Het verhaal speelt zich af in de jaren vijftig, zestig en zeventig. Een tijd waarin racisme en ongelijkheid welig tierden. Een tijd van rijke mensen vs. de armere. Kya woonde in het moeras met haar familie waar ze werden gezien als het uitschot van het moeras. Ze werd daarnaar behandeld en Kya trok zichzelf helemaal terug in het moeras. Dankzij een handjevol mensen die zich verantwoordelijk voelden voor haar, redt Kya zich alsnog. Ze leert zichzelf van alles van koken, kost winnen, lezen schrijven en schilderen. Ze blijkt namelijk over bergen doorzettingsvermogen te beschikken, is slim en sterk, niet bang uitgevallen en ook nog eens een schoonheid. De perfecte ingrediënten om de wildernis in je uppie te overleven. Ik weet zeker dat als ik mijn zoon in het moeras achter zou laten hij de eerste dag al gillend wegrent (kids anno 2020).  Betekent het dat het niet geloofwaardig is? Dat weet ik niet. Ik ben er zelf persoonlijk van overtuigd dat het leven dat we krijgen ons maakt tot datgene wat we worden. In dit verhaal leert Kya op een wel heel harde manier om voor zichzelf te zorgen en niet weg te rennen. Kya blijft geduldig wachten. Wachten op haar moeder die vast terug zal komen. Haar broer die terugkomt. Ze blijft zelfs op een zatlap van haar vader wachten die de enige was die nog een soort van voor haar zorgde. Kya raakt uiteindelijk heel veel jaren later betrokken bij een moord op een jongeman. De plaatselijke populaire rijke jongeman zeg maar. De rapen zijn gaar en de schuld wordt al heel gauw gelegd bij Kya, het moerasmeisje.

Ik weet nog niet zo goed of het verhaal niet vanaf het eerste moment in de kern niet gewoon over het moeras gaat. Zelfs het verhaal van Kya lijkt een afspiegeling te zijn van het moeras. Dit zul je pas begrijpen als je het verhaal helemaal tot het einde hebt gelezen. En doordat ik me dit afvraag vind ik het geniaal. Delia Owens, de auteur is er namelijk in geslaagd om mensen bewust te maken van de natuur op een wel heel andere manier dan gebruikelijk. Ik ga je eerlijk zeggen dat ik niet zo snel voor de fun een boek over een moeras zou kopen. De informatie wat hier verwerkt is is absoluut betrouwbaar waardoor je al lezende wat bijleert. Win-win zou ik zeggen.

Doordat het boek door een biologe is geschreven die duidelijk liefde voor haar vak heeft is er een zoet verhaal ontstaan die tegelijkertijd een scherp, zo niet dodelijk, randje heeft gekregen. Because nature is cruel…

Schrijfstijl

De auteur maakt gebruik door te verspringen van het verleden naar het heden. Je start met het stuk waarbij de moeder van Kya weggaat en al heel snel verspringt het verhaal zeventien jaar later. Dan weer 15 jaar terug en dan weer terug naar de toekomst en zo gaat het verhaal verder tot het einde waar je binnen twee hoofdstukken nog eens 40 jaar te lezen krijgt van Kya. Is het storend? Absoluut niet. Door de afwisseling en de sprongen die worden gemaakt wordt de spanning goed opgebouwd. Er valt ook nog wat te zeggen over de manier van dialogen (kort en niet heel lang) en hoe er binnen 1 hoofdstuk geschreven wordt vanuit verschillende personages. Door middel van een zin of twee krijg je snel mee hoe een ander denkt over een bepaalde situatie. Ik vond het zelf niet heel storend maar erg fijn eigenlijk. Dat geldt wederom niet voor iedereen en menigeen vond dat dit beter opgepakt moest worden vanuit het uitgevrij. Er zat daar vast iemand die net als ik leest en daar erg gecharmeerd van was. Smaken he…

Dit betekent wel dat je er je aandacht wel bij moeten houden. De verschillende jaartallen, die gebruikt worden om aan te duiden in welke tijdvak je leest en de verschillende personages vragen wel dat je je koppie erbij houdt om de draad van het verhaal niet kwijt te raken.

Het is verder niet heel erg moeilijk om te lezen ondanks de wetenschap dat het geschreven is vanuit een bioloog. Het is makkelijke taal en niet heel ingewikkeld.

Daar waar de rivierkreeften zingen

En als laatste, waarom is het boek heruitgegeven van ‘het moerasmeisje’ naar ‘daar waar de rivierkreeften’?

Zeg eerlijk, welke titel spreekt je aan en triggert je het meest? De titel ‘het moerasmeisje’ past perfect maar veel te veel voor de hand liggend eigenlijk, terwijl de nieuwe titel net iets spannender is. Ik wist dan ook helemaal niet wat er wordt bedoeld met de titel, daar waar de rivierkreeften zingen, maar waar je in het boek wel achter zal komen…

Waar? Daar moet je zelf achter zien te komen. Net als de vraag of de ouders terugkomen of niet. en voor wie het zich afvraagt, ik heb er een plattegrond bij gevoegd om te achterhalen waar dat moeras zich nou bevindt…

Rate: ****

Heb jij het boek gelezen? Klets dan gezellig mee. Of misschien nog niet en ben je nu wel getriggerd.

Dan kun je het boek hier vinden.

Genoten van deze blog? Share it!

1 reactie op “Daar waar de rivierkreeften zingen”

  1. Heb ‘m al opgeslagen in m’n to read list!
    Tot nu toe heb je me niet teleurgesteld
    😂,maar heb dan ook veel genres die ik leuk vind om te lezen.
    Ben benieuwd….

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Winkelwagen