Meryemm

Als eenheid een persoon was…

Op maandag 7 februari 2022, staat de hele wereld even stil bij de begrafenis van kindje Rayan die de gemoederen vijf dagen goed bezig heeft gehouden. Er is geen hart onberoerd gebleven door de pijnlijke situatie die Rayan en de ouders is overkomen. Ik wil graag geloven dat iedereen, wereldwijd, dit heeft meegekregen maar het kan zo maar zijn dat jij nu leest en denkt, waar-heeft-dit-mens-het-over. In dat geval wil ik je sowieso eerst echt op het hart drukken om een klein beetje de actualiteiten in de gaten te houden. Zo moeilijk is dat tegenwoordig echt niet meer. Al is het wel een dingetje om de waarheden te scheiden van de bergen leugens, waar de huidige journalistiek mee gepaard gaat. Niet dat dat alleen van deze tijd is overigens, maar het lijkt wel alsof het nu de spuigaten uitkomt of zo.

Nu dat van mijn hart is geef ik je in snel vaart een korte samenvatting over het kindje Rayan.

Afgelopen dinsdag valt een 5-jarig jongetje in een 32 meter diepe put in Marokko. Wonder boven wonder overleeft hij de val maar een weg terug blijkt al snel onmogelijk. De put wordt hoe lager hoe smaller en er zit een knik aan het eind waardoor het kind vast komt te zitten. Letterlijk een nachtmerrie. De vader trommelt dan ook alle hulptroepen op die hij maar kan bedenken die gelukkig snel ter plekke zijn, alleen maar om te achterhalen dat dit geen routine reddingsactie zal worden. Want dit is, jammer genoeg, niet het eerste noch het laatste kindje wie dit overkomt (wat vandaag maar weer bleek op het moment van schrijven). Maar deze voorval gaat zeker de geschiedenisboeken in. Rayan, zo heet het 5-jarig jongetje, zal namelijk maar liefst vijf dagen vast blijven zitten. Vijf lange dagen en nachten waarin de reddingswerkers onvermoeid doorgaan om hem te bevrijden. De pogingen om hem door diezelfde schacht waar hij doorheen is gevallen weer naar boven te halen mislukken jammerlijk, waarna het al snel op een andere boeg wordt gegooid. 

''En vijf verschrikkelijke dagen en slapeloze nachten voor de ouders van deze vijfjarige jongen die machteloos staan toe te kijken hoe zij hun allerliefste geschenk dreigen te verliezen.''

Parallel aan de schacht wordt er net zo diep gegraven tot ze hem kunnen bevrijden. Er is geen tijd om te twijfelen, tijd om na te denken of om überhaupt te wachten. Elke seconde telt want de jongen blijkt nog in leven te zijn. En zo beginnen vijf lange zenuwslopende dagen en nachten waarin de wereld haar adem inhoudt en haar hart vasthoudt. Vijf dagen waarin de redding medewerkers onvermoeibaar graven, een energie dat grenst aan bezetenheid. Vijf dagen waarin verschillende mediakanalen de wereld op de hoogte houden door middel van livestreams, video’s, foto’s, interviews en informatie. En vijf verschrikkelijke dagen en slapeloze nachten voor de ouders van deze vijfjarige jongen die machteloos staan toe te kijken hoe zij hun allerliefste geschenk dreigen te verliezen.

Hun angst wordt helaas en tot groot verdriet van heel de wereld, werkelijkheid. Na een slopende vijf dagen waar de laatste meters letterlijk met de hand worden gegraven bereiken ze dan eindelijk Rayan.

Te laat. De redding, hoe hard de mannen ook hun best hebben gedaan, komt te laat. Al blijkt dat niet meteen duidelijk te zijn. Beelden laten zien hoe een heel medisch team het jongetje in alle spoed naar de ambulance brengen die klaar staat. Een luid gejuich barst los onder de mensen die zich in de loop van de dagen hebben verzameld. Biddend, hopend en wachtend op een wonder. Het wonder dat zich pal voor hun neus lijkt te gebeuren. Men is uitzinnig van vreugde en het golfde als een ware tsunami door de hele wereld en binnen elke huishouden.

Het is echter van korte duur. De vreugde slaat al snel om in ongeloof, verslagenheid en intens verdriet. Rayan heeft het na vijf dagen alsnog niet gehaald. En op zaterdagavond wordt hij officieel doodverklaard.

Zondagochtend wordt de wereld wakker met een kater. Alhoewel ik daar geen ervaring mee heb en in die zin niet echt kan bepalen of het zo aanvoelde, gebruik ik het toch als metafoor om aan te tonen hoe we er met z’n allen aan toe waren. Het was, is, bijzonder intens en de saamhorigheid wat hieruit is gevloeid is opmerkelijk en hartverwarmend te noemen. Voor heel even was er geen enkel nieuws belangrijker dan Rayan en zijn redding. En de dagen erna zijn verlies.

Het is vandaag maandag. De dag dat ze Rayan zijn lichaam alsnog toevertrouwen aan de aarde waar 5 dagen lang keihard aan is gewerkt om hem eruit te halen. Maar deze keer met liefde gewassen, in zijn laatste kleed gewikkeld en waar met liefde afscheid van is genomen, in grote getale. En ik zeg Rayan zijn lichaam omdat Rayan bij het paradijs wacht.

Hij is na vijf donkere dagen heengegaan naar de meest verlichte plek die jij en ik maar kunnen bedenken.

Het paradijs.

Wij zeggen inna lilahie wa inna ilayhie razjie3oen.

Rayan, een jongen waar niemand ooit van had gehoord zal nu nooit meer vergeten worden.

8 reacties op “Als eenheid een persoon was…”

  1. 😭😭😭😭😭. Prachtig geschreven. Alle emotie van de afgelopen dagen komt weer los. Moge Allah zijn ouders sabr schenken, en hen doen verenigen in djannatel firdaws. Moge Allah rayan een reden laten zijn dat wij allemaal meer en beter naar elkaar omkijken en dat we alle andere kinderen die lijden in stilte niet vergeten.

  2. Zo mooi omschreven weer,meryam!
    Dit was een gebeurtenis om nooit meer te vergeten,met zoveel verschillende emoties.
    Allah y rham onze kleine engel en moge Allah swt zijn ouders en alle nabestaanden veel sabr en kracht geven om dit een plaats te kunnen geven🤲.

    1. wat heb je dat toch weer ongelooflijk mooi verwoord💖 ik heb me nooit eerder zo verbonden gevoeld dan die 5 dagen, en dat gewoon vanuit mijn zetel achteraf bekeken was het idd iets prachtig, deze kleine man heeft de wereld echt veel gegeven!! ik hoop dat de wereld dit gevoel en deze samenhorigheid een beetje vasthoud, we hebben het nodig!! jij bedankt voor je mooie tekst je weet me elke keer weer te raken💖

  3. Alles stond even stil de afgelopen dagen. Ik heb nog nooit zoveel, zo vaak op mijn telefoon gezocht om het laatste nieuws maar niet te hoeven missen. Rayan, vanaf de eerste beelden in mijn hart gesloten. Net zoals zijn krachtige ouders. Moge Allah Rayan met zijn ouders herenigen in het hoogste paradijs en met iedereen die hem lief had.

  4. inna lilahie wa inna ilayhie razjie3oen. 💔

    Zelfs in mijn slaap ( voor tot zover je het slapen kunt noemen ) was ik bezig met graven. En als ik wakker schrok zocht ik gelijk van alles op om maar up to date te zijn. Ja, ook mij als niet Marokkaanse heeft het mij echt geraakt en mijn hart laten huilen.

    Jou manier van schrijven heeft mij altijd aangetrokken, blij zo doorgaan ❤️

  5. Die (kater) op zondag was verschrikkelijk. Ik stond ermee op smorgens. Zeker na die spannende dagen ervoor. Ik was geluisterd aan de live’s op internet in de hoop op goed nieuws. Vooral de avonden en nachten en het idee dat dat kleine jong weer en nacht daar in die donkere benauwde gat moest doorbrengen. Echt…Ik brak toen op zaterdagavond bekend werd dat hij het niet heeft gehaald. Allah irehmo ou insha llah ikoon min tojouri ljannat. 🤲🤲 En sabr aan zijn familie.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Winkelwagen